دکتر سید رسول ابطحی

دکتری: دکتری تاریخ محلی دانشگاه اصفهان
کارشناسی ارشد: تاریخ ایران باستان، دانشگاه تهران
کارشناسی: زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید چمران اهواز

ارزش تاریخ محلی، قسمت اول

ارزش تاریخ محلی، قسمت اول به اعتقاد "ممفورد" ارزش تاریخ محلی در غنی کردن تاریخ ملی و راهی برای واقعی کردن و اهمیت بخشیدن به تدریس تاریخ عمومی به دانش آموزان است به طوری که تاریخ محلی جزئی از زندگی شخصی افراد می گردد و بدین ترتیب تاریخ محلی همه جا حاضر است.
  لوئیس ممفورد (Lewis Mumford) (1895-1990م) مورخ و جامعه شناس آمریکایی که بیشتر به خاطر پژوهش ها و آثارش درباره ی شهرها و معماری شهری مشهور است، در مقاله ای  که در سال 1926م با عنوان The Value of Local History نگاشت، تلاش کرد تا از جاذبه ی تاریخ محلی و اهمیت نقش آن در آگاهی عمومی نسبت به زندگی ما انسانها دفاع کند. مقاله ی او در کتاب "The Pursuit of Local History"  که مجموعه ای از مقالات صاحب نظران مختلف درباره ی تاریخ محلی و جنبه های گوناگون آن، به ویراستاری کارول کامن (Carol Kammen) می باشد، چاپ گردیده است. خانم کامن، فارغ التحصیل دانشگاه جورج واشنگتن، بیش از بیست سال است که درباره ی تاریخ محلی، تحقیق، تألیف و تدریس می کند. او کتاب ها و نمایش نامه های زیادی درباره ی تاریخ محلی نگاشته است. از جمله:
On Doing Local History:Reflections on What Local Historians Do, Why, and What It means
و
    The Peopling of Tompkins County: A Social History که هر دوی این کتاب ها برنده ی جوایزی گشته اند. او همچنین یکی از ویراستاران دایرة المعارف تاریخ محلی است.
  در زیر خلاصه ای گزارش گونه از مقاله ی لوئیس ممفورد ارائه می گردد. 
  همه ی ما در باطن حس می کنیم که هیچ گوشتی مهم تر از گوشتی که به استخوان های خودمان پیوسته است، وجود ندارد و این همان چیزی است که به تاریخ محلی ارزش می بخشد. زندگانی ما و خانواده ی ما، همسایه ها و حوادثی که در محله ی ما اتفاق می افتند، همه به  اندازه ی وقایعی که در نقاط دیگر دنیا اتفاق می افتند و زندگی ما را تحت تأثیر قرار می دهند برای ما مهم و قابل اهمیت هستند. همین در دسترس بودن و قابل لمس بودن این وقایع می تواند نقطه ی شروعی باشد برای فهم تاریخ و برقراری ارتباط با آن در سطح خرد و کلان. اموری که ما می بینیم و احساس می کنیم می توانند قوه ی تخیل ما را بیدار کنند، همان گونه که گیبون با دیدن خرابه های کلسیوم به فکر نوشتن کتاب انحطاط و سقوط امپراتوری روم افتاد.
  در همین راستا، تاریخ محلی به اموری می پردازد که برای مردم آن محل، آشنا و در حقیقت بخشی از زندگی خود آنهاست و این بسیار متفاوت است با نقل وقایع انتزاعی تاریخی از یک منطقه ی دور که قادر به درک اهمیت آن وقایع در زندگی روزمره ی خود نیستیم و هیچ گونه احساس اشتراکی با آن حوادث نمی کنیم. اما توجه به خاطرات گذشتگانی که فرزندانشان را می بینیم، توجه به نام ها و معماری ساختمان هایی که روزانه با آنها در ارتباط هستیم، باعث  می شود که به گذشته ی خود نزدیک شویم و از این گذشته در تحلیل و بررسی مشکلات روز و ساختن آینده ای بهتر استفاده کنیم.
 بر این اساس تاریخ از خانه های ما شروع می شود، اما در اینجا پایان نمی پذیرد. بلکه تاریخ محلی یک نقطه ی شروع است برای آموزندگان آن به ویژه دانش آموزان مدارس به عنوان یک راهکار آموزشی. بخشیدن نیرو و حیات تازه به آموزش درس تاریخ به فرزندانمان؛ چرا که تاریخ محلی وسیله ای برای غرور دروغین هیجان انگیز در امور حقیر یا تفاخر بیجا به ارزش های محلی نیست، بلکه شروعی است برای پی گیری رشته ی تسبیح تاریخ از سطح خرد و محلی آن اعم از فرهنگ محلی، صنایع محلی و ... تا سطح کلان و ملی آن و حتی سطح جهانی آن. توضیح اینکه فهم تاریخ محلی و درک آن از جهت اهمیت وقایع در زندگانی روزمره ی خود و لذت از درک این نکات می تواند وسیله ای باشد برای درک این رابطه با دیگر جوامع موجود در کشور و حتی جوامعی که از نظر زمانی و مکانی با ما بسیار فاصله دارند.
  تا اینجا صحبت از ارزش آموزشی و ارزش بالقوه کاربردی تاریخ محلی در حل مشکلات روز بود. اما تاریخ محلی در امر تاریخ نگاری ملی نیز دارای ارزش و اهمیت است.
  زمانی تاریخ فقط  شرح وقایع سیاسی، زندگی شاهان و جنگ های آنان بود، اما امروزه نحوه ی زندگی مردم اعم از نوع پوشش، خوراک، معماری، آداب و رسوم آنها جزو موضوعات اصلی تاریخ هستند. اما از آنجا که نحوه ی زندگی و عادات مردم از منطقه ای به منطقه ی دیگر فرق می کند، تاریخ نگاری عمومی مستلزم داشتن اطلاعات زیادی راجع به هر منطقه است که این اطلاعات توسط مورخان محلی فراهم می گردد.  به علاوه اینکه تواریخ عمومی برای تأیید یافته های خود در سطح ملی باید به تواریخ محلی به عنوان منبع رجوع کنند، زیرا تاریخ محلی مستلزم دربرداشتن تاریخ اجتماعاتی به مراتب بسیار بزرگ تر از آن چیزی است که تاریخ ملی و عمومی از اجتماعات محلی ارائه می کند. اما مورخان محلی باید توجه داشته باشند که کار آنها در ارتباط با کل (تاریخ ملی) مانند یک دیرینه شناس است که استخوان های موجود در زمین را به عنوان اجزایی از کل یک جانور جستجو می کند. چرا که هر واقعه ی بزرگی در تاریخ مانند یک موج است که کل کشور را دربر می گیرد اما پس از سپری شدن، رسوباتی از خود در هر منطقه با توجه به ویژگی های خاص آن منطقه در لایه های مختلف اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و اقتصادی باقی می گذارد که مورخان محلی با کشف این رسوبات، ارتباط جوامع محلی را با یک جامعه ی بزرگ تر آشکار می کنند.
  
 

+ آدینه ۳۰ آبان ۱۳۹۳ ساعت ۲۲:۴۱
نظر شما
نام:
ایمیل : * نمایش داده نمی‌شود
نظر شما: